«Πολίτης δι’ απλώς ουδενί των άλλων ορίζεται
μάλλον ή το μετέχειν κρίσεως και αρχής»
Αριστοτέλης1

Τελείωσε το ...πρώτο ημίχρονο του Κυρ., την Κυριακή (26 Μάη) και πάμε ολοταχώς για το δεύτερο, στις 7 Ιουλίου.

Στις 7 Ιουλίου πιθανολογείται ότι θα στρογγυλοκαθίσει στον πρωθυπουργικό θώκο ο Κυρ. Μητσοτάκης, διαδεχόμενος τον πατέρα του Κων/νου Μητσοτάκη, με τη βοήθεια ίσως της άλλης διαδόχου, Φώφης Γεννηματά!

Ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί και διερωτώμαι αλήθεια, με τέτοια διαδοχομανία, ο ελληνικός λαός πώς έδιωξε το βασιλιά και την κληρονομική βασιλεία το 1974, για να εγκαθιδρύσει μιαν άτυπη κληρονομική βουλευτία, στο πλαίσιο πάντα της άτεγκτης κομματοκρατίας!

Μετά ταύτα, τίθεται το ερώτημα:

 

Η λαϊκή ετυμηγορία, αλάνθαστη και σεβαστή;

Έχει ιστορικά επανειλημμένα αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος, ότι η λαϊκή κρίση δεν είναι αλάνθαστη. Μ’ όλα ταύτα, στη δημοκρατία, η τελική κρίση ανήκει στο λαό, ο οποίος, στο κάτω – κάτω έχει και την τελική ευθύνη!

Είναι αυτός που τα πληρώνει... ναι, αλλά υπάρχει και η διαφωνούσα μειοψηφία που «τα πληρώνει» αδίκως και το σπουδαιότερο, ...οι αγέννητοι· οι νεκροί που λέει ο Παλαμάς, αυτό που λέμε ‘Εθνος.

(ο συγκεκριμένος λαός εν δυνάμει· διαχρονικά και διατοπικά).

Παρ’ όλα αυτά υπάρχει και η άποψη πως η «συλλογική κρίση» είναι η ορθότερη! Είναι όμως έτσι; Θα έπρεπε να είναι έτσι, κάτω όμως από ορισμένες προϋποθέσεις:

Η έκφραση κρίσης – ετυμηγορίας, και μάλιστα συλλογικής, προϋποθέτει ελευθερία, ψύχραιμη σκέψη και γνώση, ώστε να υπάρχει υπεύθυνη κρίση και ελεύθερη γνώμη.

Υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις; Εάν δεν υπάρχουν η λαϊκή ετυμηγορία δεν είναι αλάνθαστη και επομένως δεν δικαιούται ν’ αξιώνει σεβασμό.

Τρανό παράδειγμα, χωρίς να λείπουν παλαιότερα παρόμοια, αποτελούν οι πρόσφατες εκλογές, για την Ευρωβουλή και την Αυτοδιοίκηση.

Εκτινάχθηκε η μέχρι τώρα αντιπολίτευση της Ν.Δ., δέκα (10) μονάδες μπροστά από το ΣΥΡΙΖΑ και καταβαραθρώθηκαν οι πριν τέσσερα χρόνια διάττοντες και εκλάμψαντες «αστέρες», όπως το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου, η Ενωση Κεντρώων του Λεβέντη και βέβαια, εξαφανίστηκαν και τα μικρότερα κόμματα συνεπών προσωπικοτήτων, όπως της Ζωής Κωνσταντοπούλου, με την «Πλεύση Ελευθερίας», του Παναγιώτη Λαφαζάνη και του Βαρουφάκη, με το ευρωπαϊκό προφίλ, και τα άλλα τα μικρότερα, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Ε.ΠΑ.Μ. του Δημ. Καζάκη κ.λπ., ενώ έπαθε πανωλεθρία ο ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη που απεσύρθη αιδημόνως της πολιτικής, ενώ ανένυψε το ΚΙΝ.ΑΛ (ΠΑ.ΣΟ.Κ), για να μην αναφερθώ στην υπόδικη και απομονωμένη Χ.Α. που υπέστη σοβαρότατο πλήγμα, ενώ ανεδείχθη από τα «μυστήρια» και τα μαντζούνια ο Κυρ. Βελόπουλος, που εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με 4,1%!

Κι εδώ τίθεται το εξής απλό ερώτημα:

Γιατί «τιμωρήθηκε» ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ όλα τα «επιδόματα» και τα μέτρα “υπέρ των πολλών”, ενώ έκανε ηπιότερη αντιλαϊκή οικονομική πολιτική, απ’ ότι οι προηγούμενοι (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ); Κι ακόμα, πού πήγαν οι ψηφοφόροι του, (Σεπτέμβρη του ’15), με φρέσκια τη μνήμη του 3ου μνημονίου, που «συνυπέγραφαν» στο προεδρικό Μέγαρο μαζί με τον Τσίπρα – Καμμένο (με το πιστόλι στον κρόταφο), η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ. Το τρίτο μνημόνιο δεν ήταν μόνο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ήταν του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝ.ΕΛ. της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και λοιπών “ευρωπαϊστών”!

Ήγουν, εθελόδουλων ραγιάδων· προσκυνημένων.
«...Δεν έχεις Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι (...)
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι(...) 2

Κι εύλογα ακολουθεί ο συλλογισμός:

-Αν ο λογιστής σου «τα κάνει μαντάρα» και πληρώσεις τα μαλλιοκέφαλά σου στην Εφορία, τί τον κάνεις; Τον στέλνεις σπίτι του και προσλαμβάνεις άλλον. Κι όταν κι αυτός «τα κάνει θάλασσα», τι κάνεις; Ρωτάω: ξαναπαίρνεις τον πρώτον; Αδύνατον! Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού· έτσι;

- Το ίδιο με τον χασοδίκη δικηγόρο ή με το γιατρό χασάπη. Εντάξει;; Δεν του εμπιστεύεσαι το παιδί σου, επειδή άλλαξε «μπλούζα» ή πήρε όμορφη γραμματέα!

Πώς «την πατάς» λοιπόν και ξαναψηφίζεις αυτούς που καταψήφισες χθες; Αυτό δεν καταδείχνει ανωριμότητα;

Χίλιες φορές, τίποτα, αν δεν σου πάει το χέρι να ψηφίσεις ακραία: ΚΚΕ, Μ-Λ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ... Υπάρχουν και οι «μέχρι αποδείξεως του εναντίου» έντιμοι! Εκείνοι που θυσίασαν τα αξιώματα, τα προεδριλίκια και τα υπουργιλίκια και τήρησαν τις «αρχές» και τις υποσχέσεις τους: Ο Λαφαζάνης και η Κωνσταντοπούλου. Και άλλοι βεβαίως. Κι αν αποδειχθούν κι αυτοί σκάρτοι, σπίτι τους!

Μόνο τότε ο λαός θα είναι ώριμος και η ετυμηγορία του έγκυρη και σεβαστή.
Αλλιώτικα ισχύουν όσα λέει στο ποίημά του ο Παλαμάς.
Aλλιώτικα, είσαστε άξιοι της μοίρας μας: ...Των Ευρωπαίων περίγελοι και των αρχαίων παλιάτσοι!

  1. Αριστοτέλης: «Πολιτικά» τομ. Α’, βιβλ. Γ΄, 1275α, σελ. 236, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη.
  2. Κωστής Παλαμάς: Ποίημα «Γύριζε», 1908 (ή σήμερα).

 

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 207 επισκέπτες και κανένα μέλος