Η Τουρκία απειλεί. Η Ελλάδα χρειάζεται πολιτικές δυνάμεις που θα δώσουν λύσεις.

του Δημήτρη Κυπριώτη                                  

Η «κυβέρνηση» παρά τις προσδοκίες που είχε επενδύσει με την επίσκεψη Ερντογάν και παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες που έκανε αμέσως μετά για να πείσει την κοινή γνώμη ότι η επίσκεψη αυτή ήταν προς το συμφέρον της χώρας, ήρθε η στιγμή τώρα που προσπαθεί να μαζέψει τα «άπλυτα» από τις συνεχείς προκλητικές και όχι μόνο δηλώσεις και ενέργειες της Τουρκικής πολιτικής και στρατιωτική ηγεσίας!

Η επίσκεψη λοιπόν του Τούρκου ηγέτη, όχι μόνο δεν κατεύνασε τους γείτονες αλλά τελικά, μεγάλωσε τις αντιθέσεις, άνοιξε όπως ήταν αναμενόμενο από μεγάλη μερίδα αναλυτών και πολιτικών δυνάμεων, τις ορέξεις των Τούρκων και κυρίως αυτών των κύκλων που επενδύουν στην σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας - Δύσης και Ελλάδας.

Η περίοδος που διανύουμε είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την Τουρκία, αφού αναζητεί τον καινούργιο της ρόλο, όπως τον οραματίζεται ο Ερντογάν μετά τη σκλήρυνση της στάσης των ΗΠΑ, επειδή βλέπει ότι «οικοδομείται» η αποσταθεροποίηση του καθεστώτος του και φυσικά του ιδίου.

Έτσι η Τουρκία στο κλίμα αυτό, έχει πάντα ένα εύκολο αφήγημα για να μπορεί να δίνει το στίγμα της, που δεν είναι άλλο από τις διεκδικήσεις της στον θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου και στην Κύπρο. Τελευταία «επενδύει» πλέον και στη Θράκη. Η προκλητικότητα αυτή της Τουρκίας μέρα με τη μέρα αυξάνει και κλιμακώνεται επικίνδυνα πλέον,

ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει η κινητικότητα της διπλωματίας των τρυπανιών στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Η Τουρκία βλέποντας αυτήν την κινητικότητα, που εκφράζεται από την ιταλογαλλική κοινοπραξία στο οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ, δεν θα μπορούσε να μείνει αδρανής, αφού έχει κάνει γνωστές τις ορέξεις της στη συνδιαχείριση των όποιων αποτελεσμάτων των εξορύξεων, ενεργούσα ως προστάτης των συμφερόντων του ψευδοκράτους, στην ουσία όμως ορεγόμενη η ίδια να κάτσει στο τραπέζι ως ισότιμος συνδαιτυμόνας.

Η Τουρκία όχι μόνο παρακολουθεί τις όποιες κινήσεις γίνονται στο υπόψη οικόπεδο, αλλά απειλεί ευθέως ότι θα βάλει σε ενέργεια και το δικό της γεωτρύπανο και εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Δεν θα πρόκειται απλά για παρενόχληση, εδώ θα υπάρξει εχθρική ενέργεια που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη.

Η κίνηση είναι ιδιαίτερα σημαντική και απειλεί όλο το ενεργειακό πρόγραμμα της Κύπρου, καθώς το οικόπεδο 6 που διεκδικεί η Τουρκία, με τον τρόπο που το διεκδικεί, δεν είναι μόνο ότι δεν στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, αλλά προβλέπει την υφαρπαγή όλης της Ελληνικής και της Κυπριακής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, αφήνοντας στην μεν Ελλάδα τη διαχείριση υφαλοκρηπίδας 6 ν. μ., στην δε Κύπρο 12 ν.μ. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει, όπως κάνει κάθε φορά, τετελεσμένα για να διεκδικήσει στο μέλλον ότι και όσα περισσότερα μπορεί.

Η Τουρκία κάνοντας πράξη τις απειλές της για τη χρησιμοποίηση δικού της γεωτρύπανου, ολοκλήρωσε την αγορά πλωτού γεωτρύπανου από τη Νορβηγία, που ήδη βρίσκεται για συντήρηση στην Τουρκία, ώστε σε λίγες ημέρες μετά τη στελέχωσή του με τουρκικό πλήρωμα και επιστημονικό προσωπικό, θα βγει και πάλι στο Αιγαίο με στόχο να καταπλεύσει στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να έχει ανακοινωθεί ο ακριβής θαλάσσιος χώρος των ερευνών και των γεωτρήσεων. Η Τουρκία όμως έχει φροντίσει με μια σειρά NAVTEXS* να δεσμεύσει μεγάλο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.

Και ενώ αναμένονται τα γεγονότα αυτά να εκτυλιχτούν τις επόμενες ημέρες, η Τουρκική ηγεσία φρόντισε ακόμη και τις γιορτινές ημέρες, να δώσει τα δικά της μηνύματα απειλών κατά της Ελλάδας, για τη διεκδίκηση με κάθε τρόπο των βραχονησίδων και των νησιών του Αιγαίου, που δήθεν της ανήκουν, αφού δεν αναγράφονται λεπτομερώς στις Συνθήκες!

Οι Τούρκοι λοιπόν συνεχίζουν το χαβά τους και από την άλλη πλευρά η ελληνική πολιτική ηγεσία περί άλλων τυρβάζει. Ο στρουθοκαμηλισμός και τα φοβικά σύνδρομα, είναι στην πρώτη γραμμή για μια ακόμη φορά, αφού με αυτόν τον τρόπο ενεργεί και σήμερα η ελληνική εξωτερική πολιτική και έτσι αντιμετωπίζει τις προκλητικές και όχι μόνο ενέργειες της Τουρκίας.

Οι ημέρες που ακολουθούν είναι κρίσιμες. Όλα τα Εθνικά θέματα είναι στο τραπέζι. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αφού «διέσωσε» με τις σκληρές της διαπραγματεύσεις την Ελλάδα από τον οικονομικό γκρεμό, τώρα την οδηγεί και στο «σφαγείο» ρύθμισης των Εθνικών Θεμάτων. Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, Σκόπια. Όλα στη φόρα.!

Και για να μην υπάρχουν αυταπάτες, όλα αυτά γίνονται αφού η ανύπαρκτη αντιπολίτευση, σύμμαχος της κυβέρνησης κατά [πολλούς, όχι μόνο δεν ξέρει και δεν μπορεί να αντιδράσει, αλλά εκφράζονται και φόβοι, μήπως εύχεται για τις λύσεις που προωθούνται για να έχει το άλλοθι, αν ο κόσμος κάνει το λάθος και εμπιστευτεί τις τύχες του σε έναν Κυριάκο Μητσοτάκη.

Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης όμως τι κάνουν; Πολύ καλά είναι, εσείς, εμείς; Συναγωνίζονται για το ποιο θα είναι η 3η στη σειρά πολιτική δύναμη μετά τις προσεχείς εκλογές! Έτσι θα έχουν την ευκαιρία να ξαναβγούν στην επιφάνεια δυνάμεις που ευθύνονται ευθέως για την κατάσταση της χώρας, για να δουν με ποιον από τους δυο πρώτους θα «κατσικωθούν» και θα πιάσουν στασίδι για όσο διάστημα μπορέσουν.! Το ΚΚΕ στον δικό του κόσμο, παλεύοντας για την ανατροπή του Καπιταλισμού και την επικράτηση του παγκόσμιου Σοσιαλισμού. Η οικογένεια Λεβέντη μάχεται και αυτή για μια θέση στη συνομοσπονδία! Για τη Χ.Α δεν χρειάζεται ειδική αναφορά, αφού ο κόσμος έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται.

Μοναδική λύση για το λαό δεν μπορεί να υπάρξει άλλη στις παρούσες συνθήκης, από τη στήριξη μιας πλατιάς συμμαχίας ενός μετώπου δυνάμεων πατριωτικών δημοκρατικών ριζοσπαστικών που θα μπορέσει να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην επόμενη Βουλή και να σταματήσει τα όποια σενάρια εξελιχθούν. Είναι η μόνη ελπίδα για να μπορέσει να σταματήσει το τσουνάμι αυτό που έχει κατακλύσει τη χώρα, ΤΩΡΑ πριν να είναι πολύ αργά.

Το θέμα είναι αν υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις και αν θέλουν και μπορούν να κάνουν το αποφασιστικό βήμα της συνύπαρξης, ειδικά τώρα που ο κόσμος παρακολουθεί και επιζητεί μίαν αξιόπιστη και αποφασιστική λύση για να μπορέσει να διασωθεί από τα δεινά που έχουν συσσωρευτεί.

Κατά την άποψή μας, οι αντικειμενικές συνθήκες υπάρχουν, οι δυνάμεις υπάρχουν, αυτό που μένει είναι οι επιθυμίες και τα λόγια που ακούγονται από πολλές πλευρές να γίνουν πράξη. Πιστεύουμε ότι ο χρόνος αναμονής και αναγνώρισης υπήρξε και ήταν αρκετά μεγάλος. Όλοι έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους στην Ελληνική Κοινωνία και στο μαζικό κίνημα. Όποια πολιτική δύναμη θέλει να μείνει έξω από αυτήν τη διεργασία, είναι σίγουρο ότι θα βρει απέναντί της την ίδια την Κοινωνία.

Τώρα έφτασε η ώρα της μεγάλης συμμαχίας των Πατριωτικών Δημοκρατικών Πολιτικών Δυνάμεων και Κινημάτων! Δεν πρέπει να χαθεί και αυτή η ευκαιρία!

―――――――

Προσυπογράφω, ιδίως την επίκληση των τελευταίων παραγράφων, γι’ αυτό και παραχώρησα, ευχαρίστως, τη θέση του κύριου άρθρου στον Δημήτρη Κυπριώτη.

Όποιος δεν συστρατευθεί σ’ αυτό το Ενιαίο, Πατριωτικό, δημοκρατικό και ριζοσπαστικό Μέτωπο των υγιών πολιτικών δυνάμεων, δεν θα θεωρηθεί απλά άχρηστος, στη συνείδηση του λαού, αλλά και επιζήμιος για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό.

Υπόλογος απέναντι στην ιστορία και τις επερχόμενες γεναίες.                                     Κώστας Βενετσάνος

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 239 επισκέπτες και κανένα μέλος